Świętujemy dziesięciolecie (4): kolejne gałęzie naszego drzewa

Odległość między Hajnówką a Szczecinem to w linii prostej około 660 km, asfaltem 769 km. Odległość ta przez dziesięć lat nabrała nowej treści. Jeśli nie dla wszystkich mieszkańców Podlasia i Pomorza Zachodniego, to przynajmniej dla prawie 180 osób, które przez dziesięć lat działalności Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód” przebyli tę odległość nie raz i nie dwa. To już dziesięć lat, proszę Państwa.

Czwarta edycja Rekolekcji dla facetów (Wielki Post, 2010)

Nocne dyskusje w męskim gronie podczas pielgrzymki do Częstochowy zaowocowały refleksją, jak mało w dzisiejszym Kościele jest treści skierowanych do mężczyzn. Lub inaczej – bo właściwie nie o treści tu chodzi, a o formę. Słuchanie dzisiejszych nauk o potrzebie kochania, które w przeważającej mierze są słodkimi rozważaniami, a nie tworzeniem wyzwań, rozmija się z męską naturą. Jezus znacznie częściej przedstawiany jest jako Baranek Boży, pokornie prowadzony na rzeź. Niewielu kapłanów wspomina o tym, że ten sam Baranek jest zarazem Lwem Judy, który wiązał bicz ze sznurków i z zapalczywością wyrzucał kupców ze świątyni.

Piąta edycja Rekolekcji dla facetów (Adwent, 2011)

Te przemyślenia miały miejsce długo przed powstaniem Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód”, lecz właśnie ta refleksja przyczyniła się do zorganizowania rekolekcji z naukami stanowymi dla mężczyzn. Pomysł wypłynął od Łukasza i w momencie, gdy na wschodzie trwały przygotowania do pierwszego Ave magne Rex caelorum, na zachodzie trwały rozmowy i próby do pierwszych rekolekcji. Łukasz zorganizował scholę męską, która miała śpiewać chorał gregoriański. Inicjatywę nazwaliśmy roboczo Rekolekcje dla facetów, jednak nazwa na tyle dobrze pasowała do tego, co ma się na rekolekcjach zadziać, że pozostaliśmy przy niej. W jedną z niedziel Adwentu AD 2008, podczas wieczornej mszy akademickiej w archikatedrze szczecińskiej rozpoczęła się pierwsza edycja rekolekcji. Do tej pory było ich siedem – pierwsze dwie w archikatedrze, kolejne w kościele św. Jana Ewangelisty.

Fons et culmen: Sicut cervus, Msza chrzcielna ze śpiewem Męskiej Scholi Tradycyjnej (Szczecin, 2012)

Za każdym razem schemat był ten sam – msza święta z towarzyszeniem Męskiej Scholi Tradycyjnej, śpiewającej pieśni chorałowe i tradycyjne, a następnie nauki stanowe dla mężczyzn. Rekolekcje odbywały się w Wielkim Poście i Adwencie, a nauki wygłaszali kapłani z różnych zgromadzeń: chrystusowcy, dominikanie, redemptoryści. W międzyczasie okazało się, że wielu księży ma problem z zapowiadaniem tychże rekolekcji, próbując zmiękczyć ich nazwę. Określali je jako Tak zwane Rekolekcje dla facetów. Dobrze, że nie Rekolekcje dla tak zwanych facetów! Nazwa ta jednak pokazuje tę stronę męskiej osoby, która nie chce być ułożona w formę „pana”, czy „mężczyzny”. Chce być facetem i tyle.

Trzecia edycja Rekolekcji dla facetów (Adwent 2009)

Na rekolekcjach jest krótko i po męsku. I są wyzwania. Pomińmy temat, jak wielkim wyzwaniem nieraz bywa ich organizacja, a wspomnienie o nich zakończmy pięknym przypadkiem, gdy jeden z uczestników przyszedł na rekolekcje z żoną. A właściwie to żona przyszła za nim, ponieważ nie wierzyła, że jej mąż chce iść na rekolekcje z nauką dla mężczyzn i sama musiała to sprawdzić. Rekolekcje dla facetów to fenomen skupiający facetów w różnym wieku: od studentów po emerytów. Jak szkoda, że nauk stanowych obecnie w Polsce jest tak niewiele.

Fons et culmen: Missa Novella (Hajnówka, 2010)

Rekolekcje dla facetów są formą naszej działalności w Szczecinie, wiążącą się z istnieniem Męskiej Scholi Tradycyjnej. Jednak nasi Projektowicze śpiewają na mszach świętych nie tylko podczas rekolekcji. Zdarza nam się śpiewać w całym kraju podczas wyjątkowo uroczystych mszy świętych, związanych z ważnymi momentami życia osób i wspólnot. Tę naszą działalność zatytułowaliśmy Fons et culmen (łac. źródło i szczyt), bowiem liturgia, a więc msza święta, powinna być dla każdego z nas źródłem i szczytem. Źródło odświeża, szczyt wynosi nas poza codzienność. Świetna więc to przestrzeń dla muzyki, zwłaszcza dla śpiewów chorałowych, które właśnie dla liturgii zostały powołane do istnienia i które śpiewane poza nią, w ramach koncertów, przypominają polne kwiaty w wazonie. Też  piękne, choć nie tak zachwycające jak z całym kontekstem łanów roślin zielnych.

Fons et culmen: Msza ślubna (Przelewice, 2010)

Pierwsze Fons et culmen było nad wyraz wyjątkowe i symboliczne. Zaśpiewaliśmy podczas ślubu naszej projektowej pary – Eli i Łukasza. Wychowana w Hajnówce Ela i pochodzący ze Szczecina Łukasz spersonifikowali swoim związkiem nasze wschodnio-zachodnie działania. Otrzymali od nas wielki bochen chleba z napisem WSCHÓD-ZACHÓD, a do niego twaróg hajnowski i paprykarz szczeciński (oprócz prezentu symbolicznego był, rzecz jasna, bardziej konkretny!). Do dziś w ramach Fons et culmen, czyli posługi śpiewem podczas mszy świętych sprawowanych przy wyjątkowych okazjach, śpiewaliśmy czternaście razy na terenie sześciu diecezji, z czego najwięcej (trzy) w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Hajnówce.

Fons et culmen: Missa Novella (Jastrzębia, 2011)

Przez ostatnie sześć lat, odkąd wykiełkował pęd Fons et culmen, zaśpiewaliśmy na trzech mszach świętych prymicyjnych. Missa Novella w naszym wykonaniu zawiera chorałowe części stałe, a pozostały repertuar w dużej mierze dobierany jest przez konsultacje z księdzem prymicjantem. Msza Sicut cervus to msza z sakramentem chrztu świętego – śpiewaliśmy ją dwukrotnie. Opiera się ona na śpiewach chorałowych oraz psalmach w opracowaniach renesansowych. Najczęściej jednak zdarzało nam się śpiewać podczas mszy ślubnych – aż siedem razy. Za każdym razem zaczynamy psalmem Wszytcy są błogosławieni, opowiadającym o tym, że wiernym sobie ludziom Bóg błogosławi długim życiem i licznym potomstwem. Później jest czas na antyfonę Ubi caritas et amor, a także psalm I ziemia, i cokolwiek, wychwalający tych, którzy unikają składania fałszywych przysiąg. Centralnym punktem śpiewów Liturgii Słowa Bożego jest jubilacyjna alleluia według melodii chorałowych.

Fons et culmen: Msza ślubna (2012). Nominacja w kategorii: Najzimniejszy śpiew projektowy.

Dwiema wyjątkowymi mszami Fons et culmen była Msza bez prądu oraz Terribilis. Pierwsza z nich została odprawiona w Nowogardzie, w Uroczystość Zwiastowania NMP AD 2012. Dzień po zaśpiewaniu Via Crucis, pozostała na miejscu Męska Schola Tradycyjna, posługiwała śpiewem podczas rokrocznie odprawianej w miejscowej parafii mszy bez prądu – a więc bez sztucznego oświetlenia i nagłośnienia. Jedyne światło pochodzi od świec, a głos ludzki ma swój naturalny zasięg (kiedyś właśnie taki definiowano zasięg wspólnoty liturgicznej – ograniczał ją naturalny zasięg głosu celebransa).

Fons et culmen; Missa Novella (Kodeń, 2012)

Druga ze wspomnianych mszy towarzyszyła konsekracji kościoła św. Klary w Hajnówce. Dzień po uroczystości konsekracji, w kościele miał miejsce odpust św. Klary, a my tego dnia po raz pierwszy posługiwaliśmy śpiewem w świątyni, która stała się naszą macierzystą na wschodzie kraju. Nazwa tej mszy – Terribilis – to początkowe słowo Introitu mszy świętej na konsekrację kościoła, który opowiada o tym, jak bojaźń Boża przepełnia świątynię. Tak zaczęła się nasza ścisła współpraca z Mniszkami Klaryskami od Wieczystej Adoracji w Hajnówce.

Fons et culmen: Missa Novella (Jastrzębia, 2011)

Właśnie w czasoprzestrzeni liturgii, gdy czas mierzony jest nie jako ten ziemski (chronos), ale ten niebiański (kairos) w pełni można docenić wartość muzyki religijnej, o ile została skomponowana z przeznaczeniem do użytku liturgicznego (nie mówimy tu bowiem o chociażby tańcach maryjnych z Montserrat). Jeśli ktoś intuicyjnie poczuje różnicę w tych czasach, nie będzie go nużył chorał, który pojedyncze sylaby potrafi multiplikować w nieskończoność. A jeśli ktoś przez zasłyszany nasz śpiew podczas mszy świętej poczuje, że jest gdzieś indziej, że to zupełnie inna przestrzeń, niż przestrzeń jego codzienności, to jesteśmy na dobrej drodze. Taki ktoś wszedł na szczyt. Niech teraz znajdzie na nim źródło.

Krzysztof H. Olszyński

Święte Triduum Paschalne AD 2016

 

          Podobnie jak w latach ubiegłych, podczas obchodów Świętego Triduum Paschalnego grupa śpiewaków z Projektu Muzyczno-Liturgicznego "Wschód – Zachód" posługiwała śpiewem w kościele św. Klary w Hajnówce. Jest to macierzysty kościół naszej wspólnoty na wschodzie; drugi, na zachodzie, to kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, gdzie działa nasza Męska Schola Tradycyjna. Schola ta nie pełni posługi podczas świąt, skupiając się bardziej na przygotowaniu do nich (adwentowe i wielkopostne Rekolekcje dla facetów). Ta grupa z nas, która spotyka się podczas wspólnego śpiewu w kościele św. Klary w Hajnówce to wychowankowie hajnowskiej wspólnoty Ruchu "Światło-Życie", popularnie zwanego "Oazą", wraz z małżonkami. Od czasu konsekracji kościoła przy klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji gromadzimy się podczas świąt właśnie tam i tak było również w tym roku. 

 

          Śpiew prowadzony przez nas, a także prowadzony przez mniszki klaryski, w dużej mierze jest śpiewem własnym liturgii rzymskiej - podczas każdej liturgii Świętego Triduum Paschalnego da się usłyszeć chorał gregoriański przypisany do tychże celebracji. W Wielki Czwartek była to antyfona Ubi caritas et amor, a także polski przekład Pange lingua gloriosi (Sław języku tajemnicę). W Wielki Piątek był to hymn Crux fidelis inter omnes, stanowiący inspirację dla św. Tomasza do napisania Zbliżam się w pokorze. Podczas Wigilii Paschalnej i Mszy Rezurekcyjnej wykonaliśmy przepisaną na ten dzień antyfonę na komunię Pascha nostrum. Podczas zgromadzeń wielkanocnych usłyszeć można było również sekwencję Victimae paschali laudes, pieśń O filii et filiae oraz chorałowe części stałe. Resztę śpiewów stanowiły przeważnie pieśni tradycyjne wykonywane z ludem.

SOPRAN

Magdalena Gryc

Jowita Sielska

Maria Magdalena Wolińska

ALT

Katarzyna Cejmer-Jankowska

Elżbieta Krytkowska

Agnieszka Skórzewska-Skowron

TENOR

Łukasz Krytkowski

Krzysztof H. Olszyński

BAS

Karol Jankowski

Rafał Jankowski

Karol Kacprzak

KANTORZY

Magdalena Gryc

Rafał Jankowski

Krzysztof H. Olszyński

Agnieszka Skórzewska-Skowron

Maria Magdalena Wolińska

ZDJĘCIA

Łukasz Krytkowski

DRUK NUT

Anna Ryszawa

Święte Triduum Paschalne AD 2015 w kościele św. Klary w Hajnówce

Wzorem lat ubiegłych, również i w tym roku podczas Świętego Triduum Paschalnego będziemy posługiwali śpiewem w kościele św. Klary w Hajnówce. Poniżej prezentujemy porządek modlitwy w tych dniach.

WIELKI CZWARTEK, 2. KWIETNIA 

Msza Wieczerzy Pańskiej, godz. 18.00; po niej Adoracja Najświętszego Sakramentu na ołtarzu wystawienia, tzw. Ciemnicy, symbolicznym więzieniu, w którym Pan Jezus spędził noc. Adoracja do godz. 22.00.

WIELKI PIĄTEK, 3. KWIETNIA

Tego dnia urzeczywistnia się Ofiara Krzyża. Urzeczywistnia - a więc jest faktem, nie tylko wspomnieniem. Dlatego, zgodnie z dawną tradycją, Kościół powstrzymuje się tego dnia od sprawowania mszy świętej.

Nabożeństwo Adoracji Krzyża, której przewodniczyć będzie ks. bp Antoni Dydycz, biskup senior diecezji drohiczyńskiej, godz. 18.00; po nim Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim do godz. 22.00.

WIELKA SOBOTA, 4. KWIETNIA

 Wielka cisza spowiła ziemię... Wielka Sobota jest dniem zadumy i modlitwy indywidualnej. Nie odprawia się tego dnia mszy świętej. Wieczorne zgromadzenie należy już do Nocy Paschalnej.

NOC ZMARTWYCHWSTANIA, 4/5 KWIETNIA

Wigilia Paschalna, godz. 19.00. Na tę najważniejszą liturgię w roku przynosimy ze sobą świece chrzcielne. Po Wigilii Adoracja Najświętszego Sakramentu w pustym grobie do godz. 22.00.

NIEDZIELA WIELKANOCNA, 5. KWIETNIA

Msza św. z procesją rezurekcyjną, godz. 7.00. Przed nią, od godz. 6.30, wspólne śpiewanie pieśni wielkanocnych przed pustym Grobem Pańskim.

PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY, 6. KWIETNIA

Msza święta, godz. 9.30. Poniedziałek, podobnie jak wszystkie osiem dni oktawy wielkanocnej, ma charakter świąteczny.

Uroczystość Narodzenia Pańskiego AD 2014

          Za nami Uroczystość Narodzenia Pańskiego. Świąteczne dni były dla hajnowskiej części Projektu czasem spędzonym na wspólnym śpiewie dla Nowonarodzonego. Podczas uroczystych obchodów posługiwaliśmy śpiewem w jednym z dwóch macierzystych kościołów Projektu, w kościele św. Klary przy klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji w Hajnówce.

          Jak co roku, zebraliśmy się o 23.30 w Wigilię Narodzenia Pańskiego, by w oczekiwaniu na Pasterkę śpiewać pieśni bożonarodzeniowe. Były to zarówno renesansowe rotuły, jak i kolędy i pastorałki powszechnie znane i chętnie śpiewane. O północy nastał mrok, po czym posłane przez siostry klaryski anioły (w tej roli trzy urocze dziewczynki ze scholi dziecięcej działającej przy kościele św. Klary) zwiastowały nam radość wielką – narodził się nasz Zbawiciel! Po anielskim powitaniu rozpoczęła się uroczysta tzw. Msza św. Pasterska.

          Poranek 26 grudnia przywitał nas przepięknym śnieżnym krajobrazem. Czyste błękitne niebo i skrzący się śnieg oblepiający drzewa to była prawdziwa niespodzianka; wielu z nas po deszczowym grudniu wątpiło w śnieżne święta. A jak to wszystko wyglądało na skraju Puszczy Białowieskiej, gdzie znajduje się kościół św. Klary… W takich pięknych okolicznościach przyrody przyszło nam śpiewać podczas mszy św. w dzień Święta Świętego Szczepana, Pierwszego Męczennika.

          Nowym punktem świątecznego programu było w tym roku wspólne kolędowanie w naszych domach. W wyniku długodojrzewającej inicjatywy naszego tenora, Łukasza, wybraliśmy się w odwiedziny do rodzin każdego z Projektowiczów. Nasi bliscy witali nas z uśmiechem i ciepłem, czasem nawet wzruszeniem, a kiedy indziej mandarynkami, my w zamian mogliśmy naszym śpiewem uczynić świąteczną atmosferę jeszcze bardziej podniosłą. Kolędowanie dało nam i naszym rodzinom tyle radości, że z pewnością zechcemy powtórzyć je w przyszłości.

          W sobotę, 27. grudnia, w Święto Jana Apostoła i Ewangelisty, spotkaliśmy się na Mszy św. o 7.00, by jeszcze raz wspólnie zaśpiewać. Całe szczęście okazji do wspólnego śpiewania pieśni bożonarodzeniowych nie zabraknie, przecież do 2. lutego jeszcze ponad miesiąc.

Natalia Galuchowska

SOPRAN: Natalia Galuchowska, Monika Rybitwa, Jowita Sielska, Maria Magdalena Wolińska

ALT: Elżbieta Krytkowska, Agnieszka Skórzewska, Barbara Supeł

TENOR: Łukasz Krytkowski

BAS: Rafał Jankowski, Krzysztof H. Olszyński

          Bardzo dziękujemy naszym rodzinom za przyjęcie nas-kolędników. Piernik był wyborny, śliwki w czekoladzie zjawiskowe, a mandarynki prawdziwie świąteczne!

Exaltata est w Hajnówce i Rudce - napisy końcowe

Kościół często i z czcią świętuje uroczystości poświęcone Matce Bożej, zdając sobie sprawę, że jest to miłe Bogu i dobre dla wiernych, jeśli wiele uroczystości w różnych dniach i podczas publicznych ceremonii jest obchodzonych ku czci najbardziej błogosławionej spośród wszystkich wybranych w niebie – Matki naszego Pana i Boga. Pośród tych różnych uroczystości, które obchodzi się z pobożnością od wieków aż po dziś dzień, Uroczystość Wniebowzięcia jest uważana za największą i najważniejszą.

(Homilia Świętego Piotra Kanizjusza prezbitera, O Maryi Dziewicy, Bożej Rodzicielce)

Hajnówka, 15.08.2014 (fot. Alicja Minarczuk)

          Projekt Muzyczno-Liturgiczny Wschód – Zachód, zgodnie ze starożytną tradycją, również uczcił tę największą i najważniejszą uroczystość poświęconą Najświętszej Maryi Pannie. 15 sierpnia w kościele pw. św. Klary w Hajnówce i 16 sierpnia w kościele pw. Trójcy Przenajświętszej w Rudce odbyło się nabożeństwo Exaltata est ze śpiewami wysławiającymi Maryję i łaskę wniebowstąpienia, jakiej dostąpiła (o śpiewach i symbolice nabożeństwa można przeczytać tutaj i tutaj). Obie te miejscowości znajdują się na Podlasiu, dlatego w sposób wyjątkowy można było doświadczyć, dlaczego w pobożności ludowej uroczystość ta nazywana jest świętem Matki Bożej Zielnej. Podczas mszy świętej 15 sierpnia w Hajnówce prawie wszyscy wierni trzymali w dłoniach bukiety z kwiatów

Ziołowy Zakątek w Korycinach - gospodarstwo
agroturystyczne, skansen, a także sklep
z podlaskimi ziołami

polnych i ogrodowych, zbóż, traw – przyniesionych do poświęcenia. Zaś po nabożeństwie w Rudce odwiedziliśmy Ziołowy Zakątek w Korycinach, gdzie mogliśmy podziwiać bogactwo roślin polskiej ziemi.

          Zioła lecznicze błogosławiono w tym dniu już pod koniec X wieku. W wielu wsiach błogosławione są również pola, a wierni ofiarowują plony na ołtarzu. Praktyka ta nawiązuje do jednego z apokryfów, według którego, kiedy Święta Rodzina uciekała z Dzieciątkiem do Egiptu, Matka Boża pomogła napotkanemu w drodze rolnikowi w obsiewaniu pola pszenicą. Siew okazał się cudowny – rzucone w ziemię ziarno od razu kiełkowało, rosło i wydawało plon. Kiedy ścigający uciekinierów żołnierze Heroda napotkali tego rolnika i zapytali go o młodą niewiastę z dzieckiem, ten odpowiedział, że widział takich ludzi, ale wtedy, gdy siał pszenicę. Ponieważ kłosy były już gotowe do zbioru, żołnierze uznali, że było to dawno i nie mogła to być Maryja z Jezusem.

          Również w tekstach wyśpiewywanych podczas nabożeństwa odnaleźć można wiele roślinnych metafor i porównań. Maryja wyrosła niczym cedr na Libanie i cyprys na górze Syjon; wydaje miłą woń jak mirra, cynamon i balsam; rozkwita miedzy różami i liliami. Podczas nabożeństwa niemal czuło się te wszystkie zapachy najpiękniejszego kwiecia.

          Tym bardziej, jak głosi zawsze tekst na końcu naszych nut, Chwała Bogu za wszystko: za Maryję, jej wniebowstąpienie, opiekę nad plonami, piękno przyrody, możliwość śpiewania dla Matki Bożej i z nią wychwalania Trójcy Przenajświętszej.

Agnieszka Skórzewska

Rudka, 16.08.2014 (fot. Anna Ryszawa)

Bardzo dziękujemy hajnowskim mniszkom klaryskom oraz parafii Trójcy Przenajświętszej w Rudce za gorące przyjęcie w tych dniach, zapewnienie noclegu i miejsc do prób, a także za umożliwienie poprowadzenia nabożeństwa.

CHÓR ŻEŃSKI I: Teresa Bielecka, Natalia Galuchowska, Jowita Sielska, Agnieszka Skórzewska

CHÓR ŻEŃSKI II: Magdalena Chomać, Magdalena Czyż, Anna Madej, Monika Ryszawa, Barbara Supeł

CHÓR MĘSKI: Przemysław Kisło, Krzysztof H. Olszyński, ks. Błażej Samociuk

KANTORZY: Magdalena Chomać, Magdalena Czyż, al. Wojciech Łuszczyński, Anna Madej, Krzysztof H. Olszyński, ks. Błażej Samociuk, Jowita Sielska, Agnieszka Skórzewska

KUCHNIA: Natalia Galuchowska, Jadwiga Olszyńska, Julia Olszyńska, Monika Ryszawa, Irena Sielska, Tomasz Supeł

MENEDŻER ZAPLECZA: Alicja Minarczuk

LOGISTYKA: Magdalena Chomać, al. Wojciech Łuszczyński, Jarosław Olszyński, ks. Błażej Samociuk, Tomasz Supeł

ARCHIWIZACJA AUDIO-FOTO: Przemysław Kisło (audio), Alicja Minarczuk (foto), Agnieszka Skórzewska (audio)

MATERIAŁY INFORMACYJNE: Magdalena Chomać (druk), Łukasz Krytkowski (projekt plakatu i broszurek), Anna Madej (druk), Anna Ryszawa (druk)

 

Exaltata est - nagrania z nabożeństwa dostępne online

          Na naszym kanale na YouTube opublikowaliśmy wybór śpiewów z nabożeństwa Exaltata est, które niedawno celebrowaliśmy dwukrotnie - w Hajnówce (15. sierpnia) i w Rudce (16. sierpnia). Oczekując na napisy końcowe, które pojawią się na naszej stronie niebawem, zapraszamy do ponownego wsłuchania się w chorał gregoriański na Uroczystość Wniebowzięcia NMP.

Alleluja, alleluja, alleluja!

          I skończyła się Niedziela. Niedziela Niedziel, trwająca aż osiem dni. Niedziela, będąca prawdziwie dniem pierwszym. Bo w końcu to niedziela jest pierwszym dniem tygodnia i od niej biorą swoją nazwę pozostałe jego dni. Ta była pierwsza szczególnie - bowiem zmartwychwstały Chrystus "wszystko uczynił nowe" (Ap 21, 5). Tak jak w niedzielę zaczęło się dzieło stworzenia świata od oddzielenia światłości od ciemności, tak w tę niedzielę zaczęło się życie Nowego Stworzenia, odkupionego przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Boga. W ten sposób niedziela ta stała się nie tylko pierwszym, ale i ósmym dniem tygodnia, przekraczając ramy naszego czasu i łącząc go z wiecznością. A sama trwała aż osiem dni.

          Kończąc bezpośrednie obchody Paschy nie zapominajmy, że w Kościele świętować zmartwychwstanie będziemy aż do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Przy tej jednak okazji dziękujemy wszystkim włączonym w przygotowanie muzycznej oprawy Świętego Triduum Paschalnego w kościele św. Klary w Hajnówce.

PANIE
Katarzyna Cejmer
Jowita Sielska
Monika Rybitwa
Agnieszka Skórzewska
Barbara Supeł
Maria Magdalena Wolińska
Katarzyna Zieniewicz

PANOWIE
Karol Jankowski
Rafał Jankowski
Krzysztof H. Olszyński

Święte Triduum Paschalne i obchody Uroczystości Wielkiej Nocy w kościele św. Klary w Hajnówce

Wielki Czwartek (17.04): Msza św. Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00; po niej zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu z tradycyjnymi pieśniami pasyjnymi. Adoracja do godz. 22.00.

Wielki Piątek Męki Pańskiej (18.04): Adoracja od godz. 7.00. Nabożeństwo Adoracji Krzyża o godz. 18.00; po niej zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim z tradycyjnymi pieśniami pasyjnymi. Wedle tradycji jest to dzień, kiedy powinniśmy przyklękać przed krzyżem, ilekroć przed nim przejdziemy. Adoracja do godz. 22.00.

Wielka Sobota (19.04): Cisza wielka osnuła ziemię. Cisza wielka, bo Król zasnął. Tego dnia Kościół powstrzymuje się od zgromadzeń liturgicznych. Poświęcenie pokarmów w kościele parafialnym. Adoracja od godz. 7.00.

Noc Zmartwychwstania (19/20.04): Wigilia Paschalna sprawowana w sobotni zmierzch o godz. 19.00 należy już do obchodów Zmartwychwstania Pańskiego. Przychodzimy na nią ze świecami. Po liturgii zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu z tradycyjnymi pieśniami wielkanocnymi. Adoracja do godz. 22.00.

Niedziela Zmartwychwstania (20.04): Msza św. z procesją rezurekcyjną o godz. 7.00.

Poniedziałek Wielkanocny (21.04): Msza św. o godz. 9.30.

Pozostałe dni oktawy (22-26.04): Msza św. o godz. 7.00.

Niedziela Miłosierdzia Bożego (27.04): Msza św. o godz. 7.00 i godz 18.00.

Od narodzenia do chrztu - obchody Tajemnicy Wcielena w Kościele Katolickim

Za nami bardzo bogaty czas świętowania Narodzenia Pańskiego. Niedziela Chrztu Pańskiego zamyka czas świętowania, choć w diecezjach polskich obowiązuje przywilej śpiewania pieśni bożonarodzeniowych do Święta Ofiarowania Pańskiego (w formie nadzwyczajnej Święta Oczyszczenia NMP). W tych dniach Kościół Święty czci tajemnicę Wcielenia w wielu świętach. Oto przegląd dni świątecznych tego czasu, najpierw w kalendarzu obowiązującym dla formy zwyczajnej, a następnie dla nadzwyczajnej.

25. grudnia, Uroczystość Narodzenia Pańskiego – na ten dzień przewidziane są 3 formularze mszalne: msza św. w nocy, msza św. o świcie i msza św. w dzień. Ta troistość ma podkreślić naszą wiarę w potrójne narodziny Jezusa Chrystusa: z Ojca przed wiekami, z matki jako Człowiek dwa tysiące lat temu i teraz, Jego mistyczne narodziny w naszych duszach.

26. grudnia, Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika – to pierwszy dzień świąteczny w obrębie oktawy Narodzenia Pańskiego. Łatwo w ten sposób zauważyć rozbieżność między tą oktawą a oktawą Wielkanocy, gdzie każdy dzień ma rangę niedzieli i jest ważniejszy od jakiegokolwiek święta (wszystkie muszą zostać przeniesione na kolejny tydzień). Co interesujące, uczestnictwo we mszy św. w ten dzień nie jest obowiązkowe, wpisuje się jednak w polską tradycję i jest formą gromadzenia sobie zasług w niebie, uczynienia czegoś poza obowiązkowym minimum. Taki prezent gwiazdkowy dla samego siebie.

Cornelio Schut, Śpiące Dzieciątko Jezus, Muzeum Sztuk Pięknych, Sewilla

27. grudnia, Święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty – biedny ten św. Jan, na ogół niknie w cieniu swego wielkiego imiennika, Jana Chrzciciela. Rzadko się zdarza, by ktoś nie pomylił jednego z drugim. Może więc warto zaznaczyć, że o Janie Chrzcicielu mówimy 24. czerwca (dzień narodzin) i 29. sierpnia (dzień ścięcia). Trzeci dzień oktawy Narodzenia Pańskiego poświęcony jest umiłowanemu apostołowi, autorowi czwartej wersji Ewangelii św., trzech listów i spisanego Objawienia (Apokalipsy). I choć był to jedyny uczeń, który wytrwał do końca, pamięć o nim ginie w obliczu Jana Chrzciciela; w jakiś sposób zasłużenie, w końcu to Jan Chrzciciel jest największym mężem, jaki chodził po ziemi (Mt 11, 11). To tak pół serio, na koniec warto jeszcze wspomnieć, że tego dnia w kościołach błogosławi się wino na pamiątkę wina, które św. Jan swoim błogosławieństwem uwolnił od trucizny.

28. grudnia, Święto świętych Młodzianków – tego dnia Kościół Święty oddaje cześć wszystkim pomordowanym dzieciom, które zginęły z rozkazu Heroda po narodzeniu Jezusa. Zaliczani są oni do grona męczenników.

1. stycznia, Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi – ósmy dzień oktawy jest zarazem pierwszym dniem nowego roku. To nie przypadek. „Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie (Matki)” (Łk 2, 21). Jest więc to dzień obrzezania Jezusa i nadania Mu imienia. Właśnie w to imię rozpoczyna się nowy rok. Warto zaznaczyć, że skoro 1. stycznia to dzień w randze uroczystości, msza św. tego dnia jest obowiązkowa.

Warto wspomnieć jeszcze dwa dni wypadające w różne dni kalendarzowe:

Maryja z Dzieciątkiem, skarbiec katedry w Sewilli

piątek w oktawie Narodzenia Pańskiego – o ile nie wypadnie w ten dzień uroczystość (a więc pierwszy lub ostatni dzień oktawy – 25. grudnia lub 1. stycznia) jest pełnowartościowym piątkiem z obowiązkiem wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Kiedy 26. grudnia wypadnie w piątek, zazwyczaj udzielana jest dyspensa od wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych przez ordynariusza miejsca. Należy jednak pamiętać, że poza tymi przypadkami, wstrzemięźliwość w piątek po Narodzeniu Pańskim obowiązuje.

niedziela w oktawie Narodzenia Pańskiego (Niedziela Świętej Rodziny) – lub, jak to powiedziała jedna z dziennikarek wiodących stacji, która podśmiewała się z tzw. „listu o gender” „Niedziela Święta Rodziny” (!), jest rzecz jasna niedzielą i jeśli wypada w nie jakieś święto oktawy (łącznie z 26. grudnia), to w danym roku przepada, gdyż niedziela jest ważniejsza. Na przykład w 2010 roku 25. grudnia wypadło w sobotę, a więc drugi dzień świąt nie był Świętem św. Szczepana, a Niedzielą Świętej Rodziny.

Bożonarodzeniowe świętowanie rozciąga się na kolejne dni:

3. stycznia – Najświętszego Imienia Jezus, wspomnienie dowolne

6. stycznia – Uroczystość Objawienia Pańskiego

niedziela po 6. stycznia – Święto Chrztu Pana Jezusa, zamknięcie obchodów Narodzenia Pańskiego, choć dzięki przywilejowi danemu diecezjom polskim, możemy śpiewać pieśni bożonarodzeniowe do Święta Ofiarowania Pańskiego (2. lutego), kiedy to rozbierany jest żłóbek.

Po obchodach Święta Chrztu Pana Jezusa rozpoczyna się okres w ciągu roku (łac. per annum), często błędnie nazywany „okresem zwykłym”, czy „zwykłym w ciągu roku” (w nazwie łacińskiej słowo „zwykły” nie występuje). Obowiązują szaty zielone.

NA KONIEC ZAZNACZMY RÓŻNICE POMIĘDZY OBCHODAMI OKTAWY NARODZENIA PAŃSKIEGO W ZWYCZAJNEJ I NADZWYCZAJNEJ FORMIE RYTU RZYMSKIEGO (sprawowanej wg ksiąg z 1962 r.):

25. grudnia, uroczystość Bożego Narodzenia – we mszy św. o świcie wspomina się św. Anastazję, męczennicę.

Niedziela w Oktawie Bożego Narodzenia – posiada własny formularz niedzielny, zawierający introit, który posłużył jako natchnienie do napisania kolędy „Wśród nocnej ciszy”.

1 stycznia – ostatni dzień oktawy Bożego Narodzenia, święto 1. klasy (do reformy z 1961 roku święto Obrzezania Pańskiego).

niedziela między 1. stycznia a Objawieniem Pańskim lub 2. stycznia – Najświętszego Imienia Jezus.

6. stycznia – Objawienie Pańskie (do reformy z 1955 roku z własną oktawą).

1. niedziela po Objawieniu Pańskim – Uroczystość Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa.

13. stycznia – Wspomnienie Chrztu Pańskiego, ostatni dzień niegdysiejszej oktawy. Kończy się świętowanie Bożego Narodzenia, rozpoczyna się okres „po Objawieniu” (szaty zielone).

Krzysztof H. Olszyński

(tekst i zdjęcia)

Na koniec wielkie podziękowania dla wszystkich włączonych w przygotowania obchodów Uroczystości Narodzenia Pańskiego A.D. 2013 w kościele św. Klary w Hajnówce. 

SOPRAN

Monika Rybitwa

Jowita Sielska

Maria Magdalena Wolińska

ALT

Elżbieta Krytkowska

Agnieszka Skórzewska

Barbara Supeł

Katarzyna Zieniewicz

TENOR

Łukasz Krytkowski

Krzysztof H. Olszyński

BAS
Karol Jankowski

Rafał Jankowski

Dziękujemy również za obecność panów Tomasza i Stanisława Supłów.

Uroczystość Narodzenia Pańskiego AD 2013

          Jak co roku, w Uroczystość Narodzenia Pańskiego, nasz Projekt posługuje śpiewem w kościele św. Klary w Hajnówce. Plan naszych działań jest następujący:

• We wtorek, 24. grudnia, zapraszamy na próbę o godz. 22giej w klasztorze. Po niej czuwanie o godz. 23.30, a następnie Msza św. w nocy Uroczystości Narodzenia Pańskiego, zwana Pasterką. 
• W drugi dzień świąt (czwartek, 26. grudnia) zapraszamy na próbę o 8.15 w tym samym miejscu, po niej śpiewamy na Mszy św. w święto św. Szczepana, Pierwszego Męczennika, o godz. 9.30.

Muzyczne podsumowanie "Requiem aeternam"