Świętujemy dziesięciolecie (6): miejsca i repertuar

Odległość między Hajnówką a Szczecinem to w linii prostej około 660 km, asfaltem 769 km. Odległość ta przez dziesięć lat nabrała nowej treści. Jeśli nie dla wszystkich mieszkańców Podlasia i Pomorza Zachodniego, to przynajmniej dla prawie 180 osób, które przez dziesięć lat działalności Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód” przebyli tę odległość nie raz i nie dwa. Dwudziestego czwartego lipca minęło dziesięć lat od naszego pierwszego wspólnego śpiewania. Dziś przyjrzymy się miejscom, w których gościliśmy i naszemu repertuarowi.

Stella splendens in monte 2012 (Poznań; w oczekiwaniu na koziołki)

W ostatnim dziesięcioleciu śpiewaliśmy 49 razy na terenie dziewięciu diecezji. Przede wszystkim były to nasze rodzime: diec. drohiczyńska (19) i arch. szczecińsko-kamieńska (17). W grupie pozostałych diecezji wyróżnia się arch. warszawska (5), na terenie której mieszka część uczestników, wywodzących się z Podlasia (Ryc. 1).

Ryc. 1. Diecezje polskie według liczby nabożeństw i mszy świętych z udziałem Projektu Muzyczno-Liturgicznego
"Wschód - Zachód". Objaśnienia w tekście.

Nasza nazwa „Wschód – Zachód” odnosi się między innymi do dwóch głównych ośrodków naszej działalności: Hajnówki na wschodzie i Szczecina na zachodzie. Miejscem pierwszego wykonania każdego z nabożeństw w cyklu nabożeństw okresowych z muzyką dawną była parafia pw. Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce. Łącznie w Hajnówce zaśpiewaliśmy dziewięć razy – w tym w dwóch kościołach na terenie naszej rodzimej parafii (pw. Krzyża Świętego i św. Klary) oraz w kaplicy cmentarnej parafii Śś. Cyryla i Metodego. Szczecin to z kolei miasto Rekolekcji dla facetów, lecz rzecz jasna gościmy w nim także z nabożeństwami z dawną muzyką religijną. W sumie w Szczecinie zaśpiewaliśmy 10 razy. Były to przede wszystkim Rekolekcje dla facetów (7 edycji), a także dwie Via Crucis. Jedenaste spotkanie było zamkniętym warsztatem przygotowującym Ave magne Rex caelorum.

Fons et culmen: Msza ślubna 2016 (Hajnówka/ Narewka)

Dwubiegunowość naszej działalności widać także w najczęściej odwiedzanych przez nas kościołach. W ostatnim dziesięcioleciu najczęściej (po sześć razy) można było nas usłyszeć w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce (kościół, w którym rozpoczęliśmy naszą działalność) i w kościele pw. św. Jana Ewangelisty w Szczecinie (nasz obecny kościół macierzysty w Szczecinie). W dalszej kolejności należy wspomnieć Bazylikę Archikatedralną pw. św. Jakuba Apostoła w Szczecinie (miejsce naszych trzech pierwszych spotkań w tym mieście), a także kościół św. Klary w Hajnówce (nasz obecny kościół macierzysty w Hajnówce).

Via Crucis 2013 (katedra w Drohiczynie)

Innym często odwiedzanym przez nas kościołem jest kościół księży misjonarzy (parafia Zesłania Ducha Świętego) w Sopocie-Kamiennym Potoku, gdzie spotkaliśmy się trzykrotnie (w tym dwa razy na zamkniętym warsztacie). Dwa razy nasz śpiew dało się słyszeć w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie, kościele św. Jana w Stargardzie i kościele św. Mikołaja w Międzyrzecu Podlaskim.

Fons et culmen: Msza ślubna 2016 (Miłki k. Giżycka)

Przed każdym z naszych nabożeństw zaznaczamy, by nie traktować wyjątkowej formy muzycznej jako koncert. Nie chcemy śpiewać koncertów, preferujemy prezentować muzykę religijną w kontekście, w jakim odnajduje się zdecydowanie najlepiej, a więc podczas celebracji liturgicznych i paraliturgicznych. Jednak na specjalne życzenie zaśpiewaliśmy w ciągu ostatniej dekady dwa koncerty: w 2011 r. był to …nunc et in hora mortis nostrae w Chwarszczanach, a dwa lata później w ramach Hiszpańskiej Niedzieli na Solcu.

Ryc. 2. Skład procentowy repertuaru. Objaśnienia w tekście.

Przez te 49 muzycznych spotkań nasz repertuar rozrósł się do 131 pozycji, z czego 93 powstały przed 1600 r. Jedną trzecią śpiewów (42 kompozycje) stanowi chorał gregoriański, wykonywany przede wszystkim ze źródeł watykańskich i Procesjonarza dominikańskiego (30). W drugiej kolejności (30 utworów, czyli ok. ćwiartki repertuaru) stanowią utwory renesansowe, w znacznej mierze polskie, pochodzące głównie z Kancjonałów staniąteckich. Znacznie słabiej prezentowane są utwory barokowe, również głównie z Kancjonałów staniąteckich (łącznie 11 kompozycji renesansowych i barokowych pochodzi z tego zbioru). Skład procentowy naszego repertuaru prezentuje Ryc. 2.

Ryc. 3. Najliczniej reprezentowane w repertuarze źródła polifoniczne to polskie kancjonały renesansowe.

Na tle repertuaru wyróżnia się zbiór dziesięciu pieśni z El Llibre Vermell de Montserrat – jedyne źródło historyczne, z którego potrafimy wykonać wszystkie pieśni. I to nawet zupełnie niezobowiązująco, przy kolacji. Nabożeństwo Stella splendens in monte jest również wyjątkowe – jako jedyne bazuje na jednym źródle muzycznym – właśnie Czerwonej Księdze w Montserrat. Na drugim końcu znajduje się Via Crucis i Ave magne Rex caelorum, które wykorzystują aż 11 źródeł muzycznych. Gdzieś po środku mieści się Exaltata est, która, choć wyłącznie chorałowa, sięga do czterech źródeł.

Via Crucis 2015 (Warszawa)

Exaltata est, choć bardzo przez nas lubiana, jest nabożeństwem dość świeżym, które nie zdążyło zliczyć tylu powtórzeń, co chociażby Via Crucis, od której wszystko się zaczęło. Do dziś właśnie droga krzyżowa jest nabożeństwem, które śpiewaliśmy najczęściej (11 razy od 2006 r.). Zaraz po niej jest siedem edycji Rekolekcji dla facetów (od 2008 r.) i siedem powtórzeń Stella splendens in monte (od 2009 r.). Trzeci najlepszy wynik należy do mszy ślubnej z cyklu Fons et culmen.

Ryc. 4. Liczba powtórzeń poszczególnych nabożeństw okresowych, przygotowywanych z oprawą dawnej muzyki religijnej.

Jednak znacznie ważniejszymi od miejsc są osoby. To właśnie wszystkim zaangażowanym w działania Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód” poświęcimy ostatni jubileuszowy wpis.

Krzysztof H. Olszyński

Wszelkie wyliczenia w niniejszym artykule odnoszą się do stanu z dnia 24.07.2016.

Fons et culmen 2015: Msza ślubna (najpierw śpiewanie, potem zabawa weselna!)

Świętujemy dziesięciolecie (4): kolejne gałęzie naszego drzewa

Odległość między Hajnówką a Szczecinem to w linii prostej około 660 km, asfaltem 769 km. Odległość ta przez dziesięć lat nabrała nowej treści. Jeśli nie dla wszystkich mieszkańców Podlasia i Pomorza Zachodniego, to przynajmniej dla prawie 180 osób, które przez dziesięć lat działalności Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód” przebyli tę odległość nie raz i nie dwa. To już dziesięć lat, proszę Państwa.

Czwarta edycja Rekolekcji dla facetów (Wielki Post, 2010)

Nocne dyskusje w męskim gronie podczas pielgrzymki do Częstochowy zaowocowały refleksją, jak mało w dzisiejszym Kościele jest treści skierowanych do mężczyzn. Lub inaczej – bo właściwie nie o treści tu chodzi, a o formę. Słuchanie dzisiejszych nauk o potrzebie kochania, które w przeważającej mierze są słodkimi rozważaniami, a nie tworzeniem wyzwań, rozmija się z męską naturą. Jezus znacznie częściej przedstawiany jest jako Baranek Boży, pokornie prowadzony na rzeź. Niewielu kapłanów wspomina o tym, że ten sam Baranek jest zarazem Lwem Judy, który wiązał bicz ze sznurków i z zapalczywością wyrzucał kupców ze świątyni.

Piąta edycja Rekolekcji dla facetów (Adwent, 2011)

Te przemyślenia miały miejsce długo przed powstaniem Projektu Muzyczno-Liturgicznego „Wschód – Zachód”, lecz właśnie ta refleksja przyczyniła się do zorganizowania rekolekcji z naukami stanowymi dla mężczyzn. Pomysł wypłynął od Łukasza i w momencie, gdy na wschodzie trwały przygotowania do pierwszego Ave magne Rex caelorum, na zachodzie trwały rozmowy i próby do pierwszych rekolekcji. Łukasz zorganizował scholę męską, która miała śpiewać chorał gregoriański. Inicjatywę nazwaliśmy roboczo Rekolekcje dla facetów, jednak nazwa na tyle dobrze pasowała do tego, co ma się na rekolekcjach zadziać, że pozostaliśmy przy niej. W jedną z niedziel Adwentu AD 2008, podczas wieczornej mszy akademickiej w archikatedrze szczecińskiej rozpoczęła się pierwsza edycja rekolekcji. Do tej pory było ich siedem – pierwsze dwie w archikatedrze, kolejne w kościele św. Jana Ewangelisty.

Fons et culmen: Sicut cervus, Msza chrzcielna ze śpiewem Męskiej Scholi Tradycyjnej (Szczecin, 2012)

Za każdym razem schemat był ten sam – msza święta z towarzyszeniem Męskiej Scholi Tradycyjnej, śpiewającej pieśni chorałowe i tradycyjne, a następnie nauki stanowe dla mężczyzn. Rekolekcje odbywały się w Wielkim Poście i Adwencie, a nauki wygłaszali kapłani z różnych zgromadzeń: chrystusowcy, dominikanie, redemptoryści. W międzyczasie okazało się, że wielu księży ma problem z zapowiadaniem tychże rekolekcji, próbując zmiękczyć ich nazwę. Określali je jako Tak zwane Rekolekcje dla facetów. Dobrze, że nie Rekolekcje dla tak zwanych facetów! Nazwa ta jednak pokazuje tę stronę męskiej osoby, która nie chce być ułożona w formę „pana”, czy „mężczyzny”. Chce być facetem i tyle.

Trzecia edycja Rekolekcji dla facetów (Adwent 2009)

Na rekolekcjach jest krótko i po męsku. I są wyzwania. Pomińmy temat, jak wielkim wyzwaniem nieraz bywa ich organizacja, a wspomnienie o nich zakończmy pięknym przypadkiem, gdy jeden z uczestników przyszedł na rekolekcje z żoną. A właściwie to żona przyszła za nim, ponieważ nie wierzyła, że jej mąż chce iść na rekolekcje z nauką dla mężczyzn i sama musiała to sprawdzić. Rekolekcje dla facetów to fenomen skupiający facetów w różnym wieku: od studentów po emerytów. Jak szkoda, że nauk stanowych obecnie w Polsce jest tak niewiele.

Fons et culmen: Missa Novella (Hajnówka, 2010)

Rekolekcje dla facetów są formą naszej działalności w Szczecinie, wiążącą się z istnieniem Męskiej Scholi Tradycyjnej. Jednak nasi Projektowicze śpiewają na mszach świętych nie tylko podczas rekolekcji. Zdarza nam się śpiewać w całym kraju podczas wyjątkowo uroczystych mszy świętych, związanych z ważnymi momentami życia osób i wspólnot. Tę naszą działalność zatytułowaliśmy Fons et culmen (łac. źródło i szczyt), bowiem liturgia, a więc msza święta, powinna być dla każdego z nas źródłem i szczytem. Źródło odświeża, szczyt wynosi nas poza codzienność. Świetna więc to przestrzeń dla muzyki, zwłaszcza dla śpiewów chorałowych, które właśnie dla liturgii zostały powołane do istnienia i które śpiewane poza nią, w ramach koncertów, przypominają polne kwiaty w wazonie. Też  piękne, choć nie tak zachwycające jak z całym kontekstem łanów roślin zielnych.

Fons et culmen: Msza ślubna (Przelewice, 2010)

Pierwsze Fons et culmen było nad wyraz wyjątkowe i symboliczne. Zaśpiewaliśmy podczas ślubu naszej projektowej pary – Eli i Łukasza. Wychowana w Hajnówce Ela i pochodzący ze Szczecina Łukasz spersonifikowali swoim związkiem nasze wschodnio-zachodnie działania. Otrzymali od nas wielki bochen chleba z napisem WSCHÓD-ZACHÓD, a do niego twaróg hajnowski i paprykarz szczeciński (oprócz prezentu symbolicznego był, rzecz jasna, bardziej konkretny!). Do dziś w ramach Fons et culmen, czyli posługi śpiewem podczas mszy świętych sprawowanych przy wyjątkowych okazjach, śpiewaliśmy czternaście razy na terenie sześciu diecezji, z czego najwięcej (trzy) w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Hajnówce.

Fons et culmen: Missa Novella (Jastrzębia, 2011)

Przez ostatnie sześć lat, odkąd wykiełkował pęd Fons et culmen, zaśpiewaliśmy na trzech mszach świętych prymicyjnych. Missa Novella w naszym wykonaniu zawiera chorałowe części stałe, a pozostały repertuar w dużej mierze dobierany jest przez konsultacje z księdzem prymicjantem. Msza Sicut cervus to msza z sakramentem chrztu świętego – śpiewaliśmy ją dwukrotnie. Opiera się ona na śpiewach chorałowych oraz psalmach w opracowaniach renesansowych. Najczęściej jednak zdarzało nam się śpiewać podczas mszy ślubnych – aż siedem razy. Za każdym razem zaczynamy psalmem Wszytcy są błogosławieni, opowiadającym o tym, że wiernym sobie ludziom Bóg błogosławi długim życiem i licznym potomstwem. Później jest czas na antyfonę Ubi caritas et amor, a także psalm I ziemia, i cokolwiek, wychwalający tych, którzy unikają składania fałszywych przysiąg. Centralnym punktem śpiewów Liturgii Słowa Bożego jest jubilacyjna alleluia według melodii chorałowych.

Fons et culmen: Msza ślubna (2012). Nominacja w kategorii: Najzimniejszy śpiew projektowy.

Dwiema wyjątkowymi mszami Fons et culmen była Msza bez prądu oraz Terribilis. Pierwsza z nich została odprawiona w Nowogardzie, w Uroczystość Zwiastowania NMP AD 2012. Dzień po zaśpiewaniu Via Crucis, pozostała na miejscu Męska Schola Tradycyjna, posługiwała śpiewem podczas rokrocznie odprawianej w miejscowej parafii mszy bez prądu – a więc bez sztucznego oświetlenia i nagłośnienia. Jedyne światło pochodzi od świec, a głos ludzki ma swój naturalny zasięg (kiedyś właśnie taki definiowano zasięg wspólnoty liturgicznej – ograniczał ją naturalny zasięg głosu celebransa).

Fons et culmen; Missa Novella (Kodeń, 2012)

Druga ze wspomnianych mszy towarzyszyła konsekracji kościoła św. Klary w Hajnówce. Dzień po uroczystości konsekracji, w kościele miał miejsce odpust św. Klary, a my tego dnia po raz pierwszy posługiwaliśmy śpiewem w świątyni, która stała się naszą macierzystą na wschodzie kraju. Nazwa tej mszy – Terribilis – to początkowe słowo Introitu mszy świętej na konsekrację kościoła, który opowiada o tym, jak bojaźń Boża przepełnia świątynię. Tak zaczęła się nasza ścisła współpraca z Mniszkami Klaryskami od Wieczystej Adoracji w Hajnówce.

Fons et culmen: Missa Novella (Jastrzębia, 2011)

Właśnie w czasoprzestrzeni liturgii, gdy czas mierzony jest nie jako ten ziemski (chronos), ale ten niebiański (kairos) w pełni można docenić wartość muzyki religijnej, o ile została skomponowana z przeznaczeniem do użytku liturgicznego (nie mówimy tu bowiem o chociażby tańcach maryjnych z Montserrat). Jeśli ktoś intuicyjnie poczuje różnicę w tych czasach, nie będzie go nużył chorał, który pojedyncze sylaby potrafi multiplikować w nieskończoność. A jeśli ktoś przez zasłyszany nasz śpiew podczas mszy świętej poczuje, że jest gdzieś indziej, że to zupełnie inna przestrzeń, niż przestrzeń jego codzienności, to jesteśmy na dobrej drodze. Taki ktoś wszedł na szczyt. Niech teraz znajdzie na nim źródło.

Krzysztof H. Olszyński

Święte Triduum Paschalne AD 2016

 

          Podobnie jak w latach ubiegłych, podczas obchodów Świętego Triduum Paschalnego grupa śpiewaków z Projektu Muzyczno-Liturgicznego "Wschód – Zachód" posługiwała śpiewem w kościele św. Klary w Hajnówce. Jest to macierzysty kościół naszej wspólnoty na wschodzie; drugi, na zachodzie, to kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, gdzie działa nasza Męska Schola Tradycyjna. Schola ta nie pełni posługi podczas świąt, skupiając się bardziej na przygotowaniu do nich (adwentowe i wielkopostne Rekolekcje dla facetów). Ta grupa z nas, która spotyka się podczas wspólnego śpiewu w kościele św. Klary w Hajnówce to wychowankowie hajnowskiej wspólnoty Ruchu "Światło-Życie", popularnie zwanego "Oazą", wraz z małżonkami. Od czasu konsekracji kościoła przy klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji gromadzimy się podczas świąt właśnie tam i tak było również w tym roku. 

 

          Śpiew prowadzony przez nas, a także prowadzony przez mniszki klaryski, w dużej mierze jest śpiewem własnym liturgii rzymskiej - podczas każdej liturgii Świętego Triduum Paschalnego da się usłyszeć chorał gregoriański przypisany do tychże celebracji. W Wielki Czwartek była to antyfona Ubi caritas et amor, a także polski przekład Pange lingua gloriosi (Sław języku tajemnicę). W Wielki Piątek był to hymn Crux fidelis inter omnes, stanowiący inspirację dla św. Tomasza do napisania Zbliżam się w pokorze. Podczas Wigilii Paschalnej i Mszy Rezurekcyjnej wykonaliśmy przepisaną na ten dzień antyfonę na komunię Pascha nostrum. Podczas zgromadzeń wielkanocnych usłyszeć można było również sekwencję Victimae paschali laudes, pieśń O filii et filiae oraz chorałowe części stałe. Resztę śpiewów stanowiły przeważnie pieśni tradycyjne wykonywane z ludem.

SOPRAN

Magdalena Gryc

Jowita Sielska

Maria Magdalena Wolińska

ALT

Katarzyna Cejmer-Jankowska

Elżbieta Krytkowska

Agnieszka Skórzewska-Skowron

TENOR

Łukasz Krytkowski

Krzysztof H. Olszyński

BAS

Karol Jankowski

Rafał Jankowski

Karol Kacprzak

KANTORZY

Magdalena Gryc

Rafał Jankowski

Krzysztof H. Olszyński

Agnieszka Skórzewska-Skowron

Maria Magdalena Wolińska

ZDJĘCIA

Łukasz Krytkowski

DRUK NUT

Anna Ryszawa

Święte Triduum Paschalne AD 2015 w kościele św. Klary w Hajnówce

Wzorem lat ubiegłych, również i w tym roku podczas Świętego Triduum Paschalnego będziemy posługiwali śpiewem w kościele św. Klary w Hajnówce. Poniżej prezentujemy porządek modlitwy w tych dniach.

WIELKI CZWARTEK, 2. KWIETNIA 

Msza Wieczerzy Pańskiej, godz. 18.00; po niej Adoracja Najświętszego Sakramentu na ołtarzu wystawienia, tzw. Ciemnicy, symbolicznym więzieniu, w którym Pan Jezus spędził noc. Adoracja do godz. 22.00.

WIELKI PIĄTEK, 3. KWIETNIA

Tego dnia urzeczywistnia się Ofiara Krzyża. Urzeczywistnia - a więc jest faktem, nie tylko wspomnieniem. Dlatego, zgodnie z dawną tradycją, Kościół powstrzymuje się tego dnia od sprawowania mszy świętej.

Nabożeństwo Adoracji Krzyża, której przewodniczyć będzie ks. bp Antoni Dydycz, biskup senior diecezji drohiczyńskiej, godz. 18.00; po nim Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim do godz. 22.00.

WIELKA SOBOTA, 4. KWIETNIA

 Wielka cisza spowiła ziemię... Wielka Sobota jest dniem zadumy i modlitwy indywidualnej. Nie odprawia się tego dnia mszy świętej. Wieczorne zgromadzenie należy już do Nocy Paschalnej.

NOC ZMARTWYCHWSTANIA, 4/5 KWIETNIA

Wigilia Paschalna, godz. 19.00. Na tę najważniejszą liturgię w roku przynosimy ze sobą świece chrzcielne. Po Wigilii Adoracja Najświętszego Sakramentu w pustym grobie do godz. 22.00.

NIEDZIELA WIELKANOCNA, 5. KWIETNIA

Msza św. z procesją rezurekcyjną, godz. 7.00. Przed nią, od godz. 6.30, wspólne śpiewanie pieśni wielkanocnych przed pustym Grobem Pańskim.

PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY, 6. KWIETNIA

Msza święta, godz. 9.30. Poniedziałek, podobnie jak wszystkie osiem dni oktawy wielkanocnej, ma charakter świąteczny.

Uroczystość Narodzenia Pańskiego AD 2014

          Za nami Uroczystość Narodzenia Pańskiego. Świąteczne dni były dla hajnowskiej części Projektu czasem spędzonym na wspólnym śpiewie dla Nowonarodzonego. Podczas uroczystych obchodów posługiwaliśmy śpiewem w jednym z dwóch macierzystych kościołów Projektu, w kościele św. Klary przy klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji w Hajnówce.

          Jak co roku, zebraliśmy się o 23.30 w Wigilię Narodzenia Pańskiego, by w oczekiwaniu na Pasterkę śpiewać pieśni bożonarodzeniowe. Były to zarówno renesansowe rotuły, jak i kolędy i pastorałki powszechnie znane i chętnie śpiewane. O północy nastał mrok, po czym posłane przez siostry klaryski anioły (w tej roli trzy urocze dziewczynki ze scholi dziecięcej działającej przy kościele św. Klary) zwiastowały nam radość wielką – narodził się nasz Zbawiciel! Po anielskim powitaniu rozpoczęła się uroczysta tzw. Msza św. Pasterska.

          Poranek 26 grudnia przywitał nas przepięknym śnieżnym krajobrazem. Czyste błękitne niebo i skrzący się śnieg oblepiający drzewa to była prawdziwa niespodzianka; wielu z nas po deszczowym grudniu wątpiło w śnieżne święta. A jak to wszystko wyglądało na skraju Puszczy Białowieskiej, gdzie znajduje się kościół św. Klary… W takich pięknych okolicznościach przyrody przyszło nam śpiewać podczas mszy św. w dzień Święta Świętego Szczepana, Pierwszego Męczennika.

          Nowym punktem świątecznego programu było w tym roku wspólne kolędowanie w naszych domach. W wyniku długodojrzewającej inicjatywy naszego tenora, Łukasza, wybraliśmy się w odwiedziny do rodzin każdego z Projektowiczów. Nasi bliscy witali nas z uśmiechem i ciepłem, czasem nawet wzruszeniem, a kiedy indziej mandarynkami, my w zamian mogliśmy naszym śpiewem uczynić świąteczną atmosferę jeszcze bardziej podniosłą. Kolędowanie dało nam i naszym rodzinom tyle radości, że z pewnością zechcemy powtórzyć je w przyszłości.

          W sobotę, 27. grudnia, w Święto Jana Apostoła i Ewangelisty, spotkaliśmy się na Mszy św. o 7.00, by jeszcze raz wspólnie zaśpiewać. Całe szczęście okazji do wspólnego śpiewania pieśni bożonarodzeniowych nie zabraknie, przecież do 2. lutego jeszcze ponad miesiąc.

Natalia Galuchowska

SOPRAN: Natalia Galuchowska, Monika Rybitwa, Jowita Sielska, Maria Magdalena Wolińska

ALT: Elżbieta Krytkowska, Agnieszka Skórzewska, Barbara Supeł

TENOR: Łukasz Krytkowski

BAS: Rafał Jankowski, Krzysztof H. Olszyński

          Bardzo dziękujemy naszym rodzinom za przyjęcie nas-kolędników. Piernik był wyborny, śliwki w czekoladzie zjawiskowe, a mandarynki prawdziwie świąteczne!

Exaltata est w Hajnówce i Rudce - napisy końcowe

Kościół często i z czcią świętuje uroczystości poświęcone Matce Bożej, zdając sobie sprawę, że jest to miłe Bogu i dobre dla wiernych, jeśli wiele uroczystości w różnych dniach i podczas publicznych ceremonii jest obchodzonych ku czci najbardziej błogosławionej spośród wszystkich wybranych w niebie – Matki naszego Pana i Boga. Pośród tych różnych uroczystości, które obchodzi się z pobożnością od wieków aż po dziś dzień, Uroczystość Wniebowzięcia jest uważana za największą i najważniejszą.

(Homilia Świętego Piotra Kanizjusza prezbitera, O Maryi Dziewicy, Bożej Rodzicielce)

Hajnówka, 15.08.2014 (fot. Alicja Minarczuk)

          Projekt Muzyczno-Liturgiczny Wschód – Zachód, zgodnie ze starożytną tradycją, również uczcił tę największą i najważniejszą uroczystość poświęconą Najświętszej Maryi Pannie. 15 sierpnia w kościele pw. św. Klary w Hajnówce i 16 sierpnia w kościele pw. Trójcy Przenajświętszej w Rudce odbyło się nabożeństwo Exaltata est ze śpiewami wysławiającymi Maryję i łaskę wniebowstąpienia, jakiej dostąpiła (o śpiewach i symbolice nabożeństwa można przeczytać tutaj i tutaj). Obie te miejscowości znajdują się na Podlasiu, dlatego w sposób wyjątkowy można było doświadczyć, dlaczego w pobożności ludowej uroczystość ta nazywana jest świętem Matki Bożej Zielnej. Podczas mszy świętej 15 sierpnia w Hajnówce prawie wszyscy wierni trzymali w dłoniach bukiety z kwiatów

Ziołowy Zakątek w Korycinach - gospodarstwo
agroturystyczne, skansen, a także sklep
z podlaskimi ziołami

polnych i ogrodowych, zbóż, traw – przyniesionych do poświęcenia. Zaś po nabożeństwie w Rudce odwiedziliśmy Ziołowy Zakątek w Korycinach, gdzie mogliśmy podziwiać bogactwo roślin polskiej ziemi.

          Zioła lecznicze błogosławiono w tym dniu już pod koniec X wieku. W wielu wsiach błogosławione są również pola, a wierni ofiarowują plony na ołtarzu. Praktyka ta nawiązuje do jednego z apokryfów, według którego, kiedy Święta Rodzina uciekała z Dzieciątkiem do Egiptu, Matka Boża pomogła napotkanemu w drodze rolnikowi w obsiewaniu pola pszenicą. Siew okazał się cudowny – rzucone w ziemię ziarno od razu kiełkowało, rosło i wydawało plon. Kiedy ścigający uciekinierów żołnierze Heroda napotkali tego rolnika i zapytali go o młodą niewiastę z dzieckiem, ten odpowiedział, że widział takich ludzi, ale wtedy, gdy siał pszenicę. Ponieważ kłosy były już gotowe do zbioru, żołnierze uznali, że było to dawno i nie mogła to być Maryja z Jezusem.

          Również w tekstach wyśpiewywanych podczas nabożeństwa odnaleźć można wiele roślinnych metafor i porównań. Maryja wyrosła niczym cedr na Libanie i cyprys na górze Syjon; wydaje miłą woń jak mirra, cynamon i balsam; rozkwita miedzy różami i liliami. Podczas nabożeństwa niemal czuło się te wszystkie zapachy najpiękniejszego kwiecia.

          Tym bardziej, jak głosi zawsze tekst na końcu naszych nut, Chwała Bogu za wszystko: za Maryję, jej wniebowstąpienie, opiekę nad plonami, piękno przyrody, możliwość śpiewania dla Matki Bożej i z nią wychwalania Trójcy Przenajświętszej.

Agnieszka Skórzewska

Rudka, 16.08.2014 (fot. Anna Ryszawa)

Bardzo dziękujemy hajnowskim mniszkom klaryskom oraz parafii Trójcy Przenajświętszej w Rudce za gorące przyjęcie w tych dniach, zapewnienie noclegu i miejsc do prób, a także za umożliwienie poprowadzenia nabożeństwa.

CHÓR ŻEŃSKI I: Teresa Bielecka, Natalia Galuchowska, Jowita Sielska, Agnieszka Skórzewska

CHÓR ŻEŃSKI II: Magdalena Chomać, Magdalena Czyż, Anna Madej, Monika Ryszawa, Barbara Supeł

CHÓR MĘSKI: Przemysław Kisło, Krzysztof H. Olszyński, ks. Błażej Samociuk

KANTORZY: Magdalena Chomać, Magdalena Czyż, al. Wojciech Łuszczyński, Anna Madej, Krzysztof H. Olszyński, ks. Błażej Samociuk, Jowita Sielska, Agnieszka Skórzewska

KUCHNIA: Natalia Galuchowska, Jadwiga Olszyńska, Julia Olszyńska, Monika Ryszawa, Irena Sielska, Tomasz Supeł

MENEDŻER ZAPLECZA: Alicja Minarczuk

LOGISTYKA: Magdalena Chomać, al. Wojciech Łuszczyński, Jarosław Olszyński, ks. Błażej Samociuk, Tomasz Supeł

ARCHIWIZACJA AUDIO-FOTO: Przemysław Kisło (audio), Alicja Minarczuk (foto), Agnieszka Skórzewska (audio)

MATERIAŁY INFORMACYJNE: Magdalena Chomać (druk), Łukasz Krytkowski (projekt plakatu i broszurek), Anna Madej (druk), Anna Ryszawa (druk)

 

Exaltata est - nagrania z nabożeństwa dostępne online

          Na naszym kanale na YouTube opublikowaliśmy wybór śpiewów z nabożeństwa Exaltata est, które niedawno celebrowaliśmy dwukrotnie - w Hajnówce (15. sierpnia) i w Rudce (16. sierpnia). Oczekując na napisy końcowe, które pojawią się na naszej stronie niebawem, zapraszamy do ponownego wsłuchania się w chorał gregoriański na Uroczystość Wniebowzięcia NMP.

Exaltata est – fotorelacja z Hajnówki i Rudki

          Za nami Exaltata est w Hajnówce i Rudce. By obejrzeć fotorelację, kliknij poniższe zdjęcie. Dziś jeszcze szansa usłyszenia nas na mszy św. w Korycinach o godz. 10.00!

Alleluja, alleluja, alleluja!

          I skończyła się Niedziela. Niedziela Niedziel, trwająca aż osiem dni. Niedziela, będąca prawdziwie dniem pierwszym. Bo w końcu to niedziela jest pierwszym dniem tygodnia i od niej biorą swoją nazwę pozostałe jego dni. Ta była pierwsza szczególnie - bowiem zmartwychwstały Chrystus "wszystko uczynił nowe" (Ap 21, 5). Tak jak w niedzielę zaczęło się dzieło stworzenia świata od oddzielenia światłości od ciemności, tak w tę niedzielę zaczęło się życie Nowego Stworzenia, odkupionego przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Boga. W ten sposób niedziela ta stała się nie tylko pierwszym, ale i ósmym dniem tygodnia, przekraczając ramy naszego czasu i łącząc go z wiecznością. A sama trwała aż osiem dni.

          Kończąc bezpośrednie obchody Paschy nie zapominajmy, że w Kościele świętować zmartwychwstanie będziemy aż do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Przy tej jednak okazji dziękujemy wszystkim włączonym w przygotowanie muzycznej oprawy Świętego Triduum Paschalnego w kościele św. Klary w Hajnówce.

PANIE
Katarzyna Cejmer
Jowita Sielska
Monika Rybitwa
Agnieszka Skórzewska
Barbara Supeł
Maria Magdalena Wolińska
Katarzyna Zieniewicz

PANOWIE
Karol Jankowski
Rafał Jankowski
Krzysztof H. Olszyński

Święte Triduum Paschalne i obchody Uroczystości Wielkiej Nocy w kościele św. Klary w Hajnówce

Wielki Czwartek (17.04): Msza św. Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00; po niej zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu z tradycyjnymi pieśniami pasyjnymi. Adoracja do godz. 22.00.

Wielki Piątek Męki Pańskiej (18.04): Adoracja od godz. 7.00. Nabożeństwo Adoracji Krzyża o godz. 18.00; po niej zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim z tradycyjnymi pieśniami pasyjnymi. Wedle tradycji jest to dzień, kiedy powinniśmy przyklękać przed krzyżem, ilekroć przed nim przejdziemy. Adoracja do godz. 22.00.

Wielka Sobota (19.04): Cisza wielka osnuła ziemię. Cisza wielka, bo Król zasnął. Tego dnia Kościół powstrzymuje się od zgromadzeń liturgicznych. Poświęcenie pokarmów w kościele parafialnym. Adoracja od godz. 7.00.

Noc Zmartwychwstania (19/20.04): Wigilia Paschalna sprawowana w sobotni zmierzch o godz. 19.00 należy już do obchodów Zmartwychwstania Pańskiego. Przychodzimy na nią ze świecami. Po liturgii zapraszamy do wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu z tradycyjnymi pieśniami wielkanocnymi. Adoracja do godz. 22.00.

Niedziela Zmartwychwstania (20.04): Msza św. z procesją rezurekcyjną o godz. 7.00.

Poniedziałek Wielkanocny (21.04): Msza św. o godz. 9.30.

Pozostałe dni oktawy (22-26.04): Msza św. o godz. 7.00.

Niedziela Miłosierdzia Bożego (27.04): Msza św. o godz. 7.00 i godz 18.00.